yaşlılık~

...
seneler sonra
dönüp aynaya baktığında
beyaz saçların
ve kırışan yüzünle beraber
beni göremezsen eğer
derecesi artan gözlerini değil
kendini sorgula...

ve bir gün alıp da kalemi eline
iki göz çizdiğinde
dudaklara özen göster
mutluluğun belirleyicisidir
o dudaktan çıkan her şey gibi
gülümseten ya da ağlatan;
gülümseyen ya da ağlayan...

son denediğim çılgınlığı da dolaba atıp geldim. 3 şeye ayırdığım vakti kesinlikle önemsemiyorum. ilki Melankolia. Yıllarımı harcayabilirim uğrunda. 2.si yazı yazmak. 3.sü ise yeni tarifler denemek, bir şeyler pişirmek, üretmek.
Kışın olduğu gibi sıcacık tatlılar, pastalar yapmak yerine, daha basit daha canlı şeyler peşindeyim. Bu kez evdekileri çırptım çırptım karıştırdım misali; dondurmam gaymak oldu adeta :)
çilek ve dondurmayı mixerleyip üzerine krem şanti dökün buzluğa atın. pek bi güzel ve farklı bir tat oluyor böyle. istediğim tek şey, sade dondurmanın can sıkıcılığını üzerinden atmaktı. pek keyifli bir şeye döndü :)
evdekileri de güzel bir tat bekliyor şimdi. ablam meraklandı bile :))

buyrun

hala bayıldığım ve vazgeçemeyeceğim 3 şey var; Çikolata, Çilek kokusu, SagoKolo

*ilk kez böyle basit yazıp yayına atıyorum hadi hayırlı olsun.

bu da İnziva'nın yıldönümüyle yaptığım ve burada görünce sevinçten deli'ye döndüğüm pasta~

6Mayısgecesi.

4 senedir beni yalnız bırakmayan, her ihtiyacım olduğunda sevgisini esirgemeyen dostuma, doğum gününde attığım bir mesajı buldum ve içinde geçen şiir hoşuma gidince buraya da yazmak istedim.
Açıkçası kimsenin girmediğini düşündüğüm için rahatım böyle :D


Kaçacak bir delik dahi aramayacak kadar yorgun; ama huzurlu artık..
Acılar öldürmeyip güçlendirsin diye bekledikçe, bir kalp bir kemik kaldık.
Adres sorarken hep yüreğimize, kısılırdı belki de dostlarımızın sesi..
Ne olursa olsun "Kardeşim" diyen bir Dost'a hasret kaldık..

Blog'u bir kere bile kullanmayı düşünmediğim halde 21 başlıkta bir şeyler karalamış bulunduğum bir yer burası. Gizliliği ve Esen ablanın burada bulunması sebebiyle tercih ettiğim bir yerken, şimdi Esen ablanın kendi blogunu yorumlara açmasıyla daha da bağlanacağımı düşündüğüm bir yer oldu. Artık burası da benim mekanım olsun, fakat hala yazılarımı yayınlamakta çekingen davranıyorum.
Belki bir gün.. ~

tabi bizim asıl evimiz ise her daim burası.